De conciërge is allang niet meer alleen die handige klusjesman. Extra handen, aandacht en positieve stimulans is essentieel voor de leeromgeving. Dat laten vier Zwolse conciërges zien: Marijke, Gerrit, Marco en Harry.  Dit zijn hun verhalen over de smeerolie van de school. De onderwijsondersteuners komen voor het voetlicht in de D66-verkiezing van De Zwolse Conciërge van het Jaar.

Tekst en foto’s: Erika Schuuring

Marijke klimt in de vlaggenmast

“Ik ben praktisch. Mijn vader was uitvoerder in de bouw. Ik moest vroeger alle  namen van de gereedschappen leren. We moesten ook onze eigen band plakken. Mijn vader zei altijd. Ik doe het één keer voor.” Marijke Lok is vijftien uur per week conciërge en leerkrachtassistent van Het Speelwerk, de gereformeerde school voor speciaal basisonderwijs in de wijk Holtenbroek. De school heeft ruim zestig leerlingen en voornamelijk combinatiegroepen. Marijke is op 7 april 2017 feestelijk onthaalt als De Zwolse Conciërge van het Jaar .

Deze juf kan alles
Marijke is het aanspreekpunt voor de leerlingen, de EHBO’er, regelt de bestellingen en hangt kapstokken op of klimt in de vlaggenmast. Als assistent begeleidt ze, drie uur per week, veelal leerlingen met praktische rekenlessen, soms in de winkel.

De  vrolijke conciërge loopt regelmatig door de school met een boormachine of een decoupeerzaag. ’Deze juf kan alles’ zei één van de leerlingen. Het ene moment haalt Marijke samen met de leerlingen de papierbakken op, het andere moment praat ze met een huilend kind op de time-outplek. “Daar moeten ze even zitten en rustig worden. Vaak zijn ze overprikkeld. Pauzes vinden ze lastig omdat het te vrij is of ze worden onrustig in de klas. Dan zoeken ze mij op. Ze hebben veel aandacht en tijd nodig.“

Skelters repareren
“Sommige kinderen hebben moeite met rekenen en taal. Ze zijn heel praktisch. Wanneer je hen de verantwoording geeft voor zo’n grote grasmaaimachine en het lukt, dan hebben ze het gevoel dat ze wat kunnen en zijn ze trots.”

“Ik vind het mooi dat je met een kind samen een volleybalnet ophangt of de klapband van een skelter en dat het aan het eind van de pauze klaar is. De meesten hebben een rugzakje. Als je daar doorheen kunt prikken en er uit kunt halen wat er in zit. Dat is de lol. “

 

Gerrit gaat met hoogtevrees het dak op

“Ik heb hoogtevrees. Toen ik hier net werkte moest ik wel eens het dak op om de bal eraf te halen. Met angst en beven ging ik de trap omhoog. Het went een beetje.” Gerrit Holstege is nu veertien jaar conciërge van de openbare basisschool De Springplank in de Zwolse wijk Diezerpoort. De school heeft honderdtien leerlingen.

De Westenholtenaar begint zijn werkdag met het zetten van koffie en thee voor de leraren. Daarna gaat hij aan de slag met klein onderhoud. Een kraantje vastdraaien of een lampje vervangen. Gerrit  verwerkt rond negenen de ziekmeldingen in het systeem. De conciërge, die vier dagen per week werkt, haalt ook de boodschappen.

Praten en papier prikken
“In de pauzes ben ik pleinwacht. Je ziet heel wat. Een knaapje die niet goed in zijn vel zat, moest even de klas uit. Hij hielp mij een tijdje buiten met papier prikken. ‘Ik wil later bij de ROVA werken’, zei hij. Dan krijg je mooie gesprekken.
Een paar jaar geleden was er een knaapje die huilde omdat de vriend van zijn moeder in het buitenland zat. Ik vertelde hem dat ik mijn zoon in Afghanistan ook miste. Dat hielp.”

Een vaatwasser uit Balkbrug
“In het begin was er een directeur. Een megaand type. Ik begon namelijk met een ID-baan, via een re-integratiebureau. Ik verdiende niet veel. Mijn vaatwasser thuis was kapot. Toen kwam de directeur en zei dat zijn schoonzus in Balkbrug er nog één in de schuur had staan. We haalden het met zijn auto op. Dat was een kerel uit duizenden. Hij stond altijd voor je klaar.

Aankomende woensdag is het schoolvoetbaltoernooi. Ik ben één van de leiders. Vorige week heb ik nog getraind met de knaapjes. En dan trap ik ook wel een balletje. Dat is leuk.” Gerrit,  die oorspronkelijk uit Oosterbeek komt, werkte eerder bij PostNL.

Marco begint om 7.30 uur

“We zijn de oren en de ogen van de school. We denken preventief en signaleren.”
Marco meeuwisse is sinds 2001 fulltime conciërge van Landstede MBO aan de   Assendorperdijk 55. De beroepsopleiding heeft vierhonderd leerlingen.

De daadkrachtige conciërge is om 07.30 uur op de locatie aanwezig. Hij opent het pand en zorgt dat het koffiezetapparaat werkt en dat alle deuren open zijn zodat de lessen ongestoord kunnen beginnen. Marco loopt veel door de school en verricht allerlei hand- en spandiensten, plaatst digiborden,  doet het technisch onderhoud van apparaten,  maakt een raam dat niet sluit, hij houdt het buitenterrein schoon en is hoofd Bedrijfshulpverlening.

Als een meisje alleen zit
“In de pauzes observeer ik en dat geeft ik door aan de docent. Soms zie je een student steeds op de gang lopen. Dan ga ik er naar toe en vraag ik hoe dat komt. Ik volg een cursus over jongeren met gedragsproblemen, zodat ik bepaald gedrag kan herkennen. Een meisje dat in de pauzes steeds alleen zit bijvoorbeeld. Dat maakt het interessant.

We hebben twee jongens met epilepsie. Eén krijgt het vaak. Dan ga ik met hem in gesprek en vraag ‘Leg ons uit wat er gebeurt, voel je het aankomen? Wat kunnen we voor je betekenen? We zorgen dat hij na een aanval naar huis kan gaan met de taxi.”

Een bank met graffiti
“We komen van de locatie Dokterspad. We zitten hier nog maar net. Ik heb de vakanties door gewerkt om te zorgen dat de leraren kunnen blijven werken. Deze locatie is wat verouderd en dat vinden de leerlingen niet zo mooi.
Beneden staat grote een witte bank. Ik probeer ze bij de school te betrekken door hen mee te laten denken met een ontwerp voor de bank met graffiti. Ze moeten een ontwerptekening aanleveren en daaruit wordt gekozen. We krijgen de ruimte om mee te denken en ons te ontwikkelen. Gelukkig. We zijn een team.”

 

Harry vertelt graag geschiedenisverhalen

“Ik ben de spreekbuis tussen de ouders en de leerkracht.” Harry Ham is in de ochtenduren conciërge  van christelijke basisschool De Morgenster met tweehonderdtachtig leerlingen in Westenholte. De school grenst aan het groen van het Stinspark en het houten speelkasteel.

“Precies om 08.20 uur gaat de deur los en zeggen we netjes goedemorgen tegen elkaar. Dan gaan de kinderen naar de klas. Daarna verkoop ik de kaartjes voor de kinderen die overblijven. “

Opeens de voordeur op slot

De conciërge kent de school van haver tot gort.  “Ik weet wat een leerkracht nodig heeft. Digiborden niet werken, de stroom die uitvalt. Of ze doen de voordeur op slot. Daar moet je achteraan.“ De regelaar is verantwoordelijk voor de inkoop van het papier, boeken en de leerlingenadministratie, maar dat laatste doet hij veelal s’middags thuis.

“Ik ben de spreekbuis tussen de ouders en de leerkracht,” vertelt hij snel verder. “Er valt ook wel eens iemand uit het klimrek. Als het ernstig is, zie ik dat gauw genoeg. Het liefst doe ik klusjes. Dat geeft voldoening. Zoals een schommel repareren.“

Meezingen met de kinderen

De  vriendelijke conciërge geniet van toneelstukjes die leerlingen opvoeren en vertelt graag geschiedenisverhalen. Muziek is niet weg te denken uit zijn leven. “Als de kinderen zingen wanneer ik een klas binnenkom, dan zing ik zo mee.” Toen begin vorig jaar de school deels in brand vloog omdat oud-leerlingen vuurwerk afstaken in de brievenbus, werkte hij dag en nacht om nieuw materiaal, boeken en meubels te regelen.

Harry Ham begon zijn loopbaan begin jaren zeventig als leraar, ook bij de Morgenster en klom op tot adjunct-directeur. Hij bleef de school trouw. Sinds 2002 is hij conciërge. Harry die over twee maanden met pensioen gaat, is in 2016 tot Zwolse Conciërge van het Jaar benoemd. De wisselbeker staat in zijn werkkamer.

Kirsten Notten

Author Kirsten Notten

STORYTELLER EN STRATEEG | Mensen kunnen samen bergen verzetten. Laten we daar meer verhalen over vertellen.

More posts by Kirsten Notten

Leave a Reply