Elkaar de kans geven. Een simpele levenswijsheid, maar hoe doe je dat? Het is precies wat studenten Mechatronica en Zorg van MBO opleiding Deltioncollege Zwolle bij het verhalencafé van Zowell hebben gedaan. Het was een ontmoeting tussen twee groepen studenten die elkaar in hun dagelijks leven op school niet tegenkomen. De wereld van de techniek en de wereld van de zorg troffen elkaar om de lokale gemeenschap te versterken en als onderdeel van het diversiteitsbeleid op Deltion.

Foto’s: Annika, Deltion

In de aanloop van het verhalencafe hebben we een gastles verzorgd in de afzonderlijke klassen over verhalen en archetypes. Tijdens deze voorbereidende les bleek dat de studenten weerstand hadden naar zo iets ongebruikelijks als een verhalencafe waar je mensen treft die je niet kent en die heel anders zijn dan jijzelf. Wat heb je daar nu aan voor je opleiding?

Kakmeisjes en nerds met pukkels

De studenten komen dan ook wat onwennig bij elkaar in Plein 15, het koffiehoekje in Deltion waar we het verhalencafé houden. Vrienden trekken samen op en er worden wat steelse blikken geworpen op die anderen. We maken gemengde groepjes voor een lunch. Met twee studenten maatschappelijke zorg en drie studenten van mechatronica zit ik te genieten van ons broodje kroket. Het menu van de lunch was op verzoek van de mechatronica studenten. Mij maakten ze met die keuze in ieder geval blij. De warme snack helpt, want het is een gesprek van aftasten. Voorzichtig vertellen we elkaar over onze plek van afkomst. Dat ik in de strenge winter van 1979 op de straat had geschaatst en achter de SRV wagen had gehangen, gaf bij deze 16 tot 22 jarigen verrassend veel herkenning. Zo rijdt er in het dorp ook nog zo’n winkel-wagen.

De ontmoeting is er eentje tussen twee archetypes: zorg en techniek. Bij de voorbereidende les zijn we daar dieper op in gegaan. Mensen hebben snel beelden bij dit soort archetypes die makkelijk vooroordelen kunnen worden. Denken in archetypes helpt om ruimte te maken in vaste vooroordelen. Aan de verschillende tafels beginnen de studenten elkaar te vertellen welke vooroordelen en verwachtingen ze van elkaar hadden. De techneuten hadden kakmeisjes en super zorgzame meisjes verwacht, de zorgmensen hadden nerds met pukkeltjes verwacht. Ze kunnen er smakelijk om lachen.

Op stage en problemen oplossen

Aan mijn tafeltje met vijf studenten beginnen ze elkaar meer vragen te stellen over hun opleiding. Ze zijn verrast dat de andere klas ook stage heeft. Al snel vertellen ze elkaar over hun stageplaatsen. Een meisje begeleidt mensen op een zorgboerderij. Afgelopen week was iemand te ver gegaan en heeft ze staan schreeuwen tegen die persoon. Niet echt het gedrag zoals het hoort. Ze vertelde het tegen haar begeleider en die was er laconiek over: ‘Je hebt je grens aangegeven. Dat is belangrijk.’

Een jongen werkt in een voedselfabriek om de machines bij te stellen en te controleren. Vorige week was er op het eind van zijn dienst paniek, want er was een pomp vastgelopen. De hele productielijn lag stil. Uiteindelijk heeft hij de storing gevonden en opgelost. We hebben het even over de overeenkomsten in hun opleiding. Ze zijn beiden bezig om problemen te onderzoeken en er oplossingen voor te vinden.

Wat jullie doen is veel moeilijker

Een technische jongen zegt: ‘Ja, maar dat van jullie is veel moeilijker. Jullie werken met mensen. Ik zou niet weten hoe ik moest beginnen.‘ Een jongen van maatschappelijke zorg moeten erom lachen. ‘Wat jullie doen, zou ik echt niet kunnen. Hoe moet je nu weten hoe zo’n machine werkt?’ De vijf jonge mensen kijken elkaar met nieuwe interesse aan.

En wat heb je er nu aan voor je opleiding, om anderen te ontmoeten? Edwin, de docent maatschappelijke zorg gaf een mooi antwoord op het gemopper bij de voorbereidende les: ‘In je werk kom je veel verschillende soorten mensen tegen. Mensen die heel anders zijn dan jij, mensen die je op het eerste gezicht misschien helemaal niet aardig vindt. En toch moet je ook met deze mensen samenwerken. Of moet jij ze gaan helpen als begeleider. Dit verhalencafe is een oefening hoe je daar op een goede manier mee om kan gaan.’

Elkaar de kans geven

De studenten gaven na afloop aan dat ze het gezellig hadden gevonden en dat ze verrast waren. Het dagelijks leven van de studenten zelf bleek voor hen een goed onderwerp voor verhalen. In een les om alles te verwerken hebben ze posters gemaakt over de ontmoeting. Op die posters was veel aandacht voor het broodje kroket en elkaars vooroordelen. Maar ook eerlijkheid over het ongemak van een ontmoeting met een vreemde, de waardering voor elkaars gevoel voor humor, het besef dat de vooroordelen helemaal niet kloppen. Met als hartenkreet: Mede-studenten, probeer het ook!

In dit traject heb ik bewondering gekregen voor deze jonge mensen. Ze hebben de moed gehad om over allerlei schroom en vooroordelen heen te stappen. Zoals ze zelf schreven: “Elkaar de kans geven.” In het gesprek namen ze zelf het initiatief, stelden elkaar vragen en zochten naar onderwerpen die ze met elkaar deelden. Zorg en mechatronica hebben elkaar echt ontmoet en leren waarderen.

Meer informatie over de Zowell verhalencafes vind je hier >>

Een verslag van een eerder verhalencafé waar studenten en daklozen elkaar ontmoeten, lees je hier >>

 

Studenten maken poster over ontmoeten.

Kirsten Notten

Author Kirsten Notten

STORYTELLER EN STRATEEG | Mensen kunnen samen bergen verzetten. Laten we daar meer verhalen over vertellen.

More posts by Kirsten Notten

Leave a Reply