De docent van Deltion transformeerde ter plekke toen hij in de keuken van het klooster een zwarte schort omdeed. Studenten en docenten van Deltion kookten voor het eerste verhalencafé in de serie om samen het verhaal van Zwolle te vertellen. We waren te gast in het Dominicanenklooster Zwolle. De docent bleek een onvermoed talent te hebben om voor grote groepen te koken. Hij zwierde door de keuken, bestrooide met ambachtelijke gebaren de gesneden oranje pompoenen met peper en zout en schoof ze in de oven. Anderhalf uur later hadden we brood met pesto en twee immens grote pannen soep. Hij was de masterchef Zwolle geworden.

Foto’s: Jochem Kossen

Mobieltjes uit en inleveren

Het verhalencafé begon op het moment dat we de studenten en kloostergangers vroegen om hun mobiel uit te zetten en op dienbladen weg te leggen. Zo’n 40 mensen van Deltion en het klooster aten en deden mee. Er was even wat gesputter en handige manoeuvres om ongemerkt geen telefoon in te leveren. Maar iedereen werkte uiteindelijk keurig mee. Het werd een volledige offline bijeenkomst om elkaar en de soep volledige aandacht te geven.

En dat lukte. De soep stond nog niet op tafel of mensen vertelden elkaar al uitgebreid over het nest waar ze uitkwamen en waar hun hart lag. Passie en prestatie was het thema van de avond. Jonge mensen worden tegenwoordig wel de prestatiegeneratie genoemd omdat ze steeds uitgenodigd worden het maximale uit je leven te halen en hun passie te volgen. Kloostergangers kiezen bewust om hun hart te volgen maar lijken minder met presteren bezig te zijn. De keuze om in een klooster te gaan wonen boeide meteen. Het werd dan ook een levendig gesprek tussen twee heel verschillende groepen mensen.

Drempels om toch je passie te volgen

Voor sommigen mensen was passie een groot woord. Hoe weet je nu wat je passie is? Maar iedereen had wel iets dat hij of zij leuk vond. Een studente vertelde dat ze vanaf haar zesde jaar een passie voor turnen heeft. Haar buurman bleek zijn passie nog langer te hebben. Sinds zijn vijfde jaar houdt hij van Ajax. Soms zijn er dingen die je wel graag wilt doen, maar waarvoor je toch even een drempel over moet. Een andere studente houdt van Zumba. Het geeft je energie en je voelt je er echt beter door. Toch moet ze altijd weer even de drempel over om er naar toe te gaan. Zodra ze bezig is en ook na afloop weet ze weer dat het fijn is om het te doen.

Een kloosterling herkende dat. Hij mediteert ’s morgens en ’s avonds een kwartier. Hij vindt dat heel belangrijk en waardevol om te doen, maar oh wat kost dat iedere keer weer veel moeite om de rust en ruimte te vinden om te kunnen mediteren. Als iets je passie is, moet het dan als vanzelf gaan? Of is iets een passie als je zelf gemotiveerd bent om toch steeds weer over die drempel heen te stappen?

In het geheim muziek maken

Een student wist duidelijk waar haar hart lag: ze wil voor mensen zorgen. Haar oma had last van een psychose. Ze weet hoe belangrijk het is om goede hulp te krijgen. Haar eerste stage gaat ze  waarschijnlijk bij vluchtelingenwerk doen. Als ze ouder is en meer ervaring heeft, wil ze de psychiatrische kant uit.

De muzikant van de avond vertelde dat haar passie viool spelen is. Dat is lang niet vanzelfsprekend geweest. Vroeger mochten vrouwen geen muziek maken en helemaal niet componeren. Toch deden ze dat wel en dan stiekem. Het stuk dat ze speelde is gemaakt door Maria Theresia van Paradis. Deze vrouw hield zoveel van muziek dat ze in het geheim composities maakte. Gelukkig is deze bewaard gebleven.

Je eigen passie laat je met huid en haar leven

Niet iedereen had de goede woorden om over zijn of haar passie te kunnen vertellen. Maar een docent merkte op dat iedereen begon te stralen als die erover begon te spreken. Je zag het aan de mensen. Het maakte ook niet uit of je jong of oud was. Een jonge studente en een gepensioneerde kloosterganger vertelden beiden even liefdevol over de geboorte van hun zoon. In je eigen passie is iedereen even levend.

Misschien is je passie wel het licht dat je in je leven uitstraalt. De transformatie van de docent in masterchef Zwolle zat dan ook niet enkel in de zwarte schort en de ambachtelijke handigheid. Het was vooral de lichtvoetigheid waarmee hij door de keuken ging en zijn plezier waarmee hij de andere koks inspireerde. Je eigen passie laat je met huid en haar leven.

Met dank aan de gastvrijheid van de Zwolse Dominicanen, de kookkunsten van Deltion, de vertelling van IJt Eikelboom en de muziek van Maaike Gerritsen.


Zowell, het Zwolse platform voor verhalen over kleine momenten met grote impact, organiseert een reeks van vijf verhalencafés waar mensen van verschillende pluimage elkaar ontmoeten en hun verhalen delen. Het gaat bijvoorbeeld om ontmoetingen tussen ondernemers en daklozen, en Surinaamse moslims en groene vogels. Deze verhalen publiceren we uiteindelijk in Zowell magazine. Daarmee rijgen we kleine momenten aan elkaar tot één verhaal om zo samen het verhaal van Zwolle te vertellen. We zijn van start gegaan met deze ontmoeting tussen Deltionstudenten en kloostergangers.

Meer informatie over de verhalencafés van Zowell is hier te vinden >>.

De vijfde bijeenkomst aan het begin van de zomer 2017 wordt een feestelijke afsluiting die voor iedereen toegankelijk is. Je kunt je aanmelden voor de nieuwsbrief of Zowell volgen op Facebook om op de hoogte gehouden worden.

Kirsten Notten

Author Kirsten Notten

STORYTELLER EN STRATEEG | Mensen kunnen samen bergen verzetten. Laten we daar meer verhalen over vertellen.

More posts by Kirsten Notten

Join the discussion One Comment

Leave a Reply